Heb je je ooit afgevraagd waarom we ons kleine paradijsje in Nederland achterlaten en naar de andere kant van de wereld trekken, zodat onze kleintjes daar de boeken in kunnen? Het is alsof we zeggen: "Hé, laten we even de windmolens vergeten, kinderen! We gaan studeren in een land waar er meer schapen dan mensen zijn!" Wie heeft er behoefte aan knusse klompen als je tijdens de pauze de Haka-dans kunt leren en uitvoeren? Het draait erom onze kinderen een goed voorbereide volwassenheid te geven — in een omgeving waar leven dichter bij de natuur staat, minder vanzelfsprekend is en waar je bewuster omgaat met energie, middelen en elkaar — zelfs als dat betekent dat ze zowel het Nederlands als de kunst van het ontwijken van Kea aanvallen onder de knie moeten krijgen.